EK IS NIE MEER BANG NIE

ek is nie bang

as ek alleen is nie.

Dit is beter as gister,

Ek het die lig gekry

en ek skyn

ek kan nie onthou wie

ek gister was nie.

Die siel wat nou in my

hart tango is my nuwe vriend, my nuwe maat.

Advertisements

SEWEJAARTJIES

SEWEJAARTJIES

 

dis ’n volmaan-aand
en ek vra vir jou
om ’n klossie spierwit
sewejaartjies te gaan pluk

sodat ek die klossie
blommetjies langs my
bed kan neersit
vir wanner ek vir jou bid

my gebed is eenvoudig
en maklik-praat
na onse Here God
“stuur vir my ’n engel”

met ’n maklike
AMEN aan die einde
en dis dan wanneer
die maan deur die venster

na my sewjaartjies
loer en die fyn blaartjies
blink politoer
dan lê ek my kop neer

op die wit kussing.
Kom rus nou
Kom slaap nou, my
geliefde sewejaartjie

OP DIE GROOT-PAD

op die groot-pad

 

tussen die middernag
straat ligte het ek jou
asem verloor en in
die blink-nat-pad
het ek op ’n eensame
sypaadjie vir jou ’n
rympie geskryf.

ek het tussen lag en middernag
vir jou onder by die kafee
gewag waar jy ’n sigaret
gaan koop. die alleen
loop van jou het begin saak
maak en tussen slaap en wakker
het ek elke Goddelike dag
gewonder hoe om
jou lag weer lekker
te maak.

die son kom op
die son gaan sak
die maan kom op
die maan raak vol

jou lag sit net in jou mond
jou oë bly bedwelm groot
en rond
met ’n traan of twee wat
afloop tot by die
punte van jou mond

ek hoor jou hoes
ek hoor jou huil
ek hoor jou kreun
en ek hoor jou val

maar wat kon ek maak
tussen volmaan en
sonsopkoms toe daardie
eerste lente bloeisels

nie meer vir jou
gebloei het nie…

maar jy het stil stil bly lê
ek wonder waar jy is?

rol maar traantjies
rol saggies

 

BLOMLIEFDE

BLOM-LIEFDE
want jou blomme is stunning

 

kom sit net so bietjie langs my
hou my net weer een keer styf vas
laat my die heuningsoet van jou woorde hoor
kom bly net vir ’n rukkie hier by my

Ek wil jou sleep-voetval hoor
jou voetrol wat my lewe omtoor
laat jou stap weer my seer optel en dra
en saam met jou vat die horison in

kom sit weer by my – rug teen rug
sodat ek vir jou ’n gedig
kan voordra om my lief te he
en ’n liedjie sing “dans net weer met my”

Jy het vir my eens ’n blom gepluk
Die laaste klein blaartjie moet bly
wees tog net ‘ek het jou lief.” vir geluk
ek het toe oë gepluk en saam gebid

Ek het jou lief – so baie lief
sê die laaste blom-blaartjie sag
voor ek jou parmatig afpluk en lag
want vandag is net ons gelukkige dag.

BONT

onder in my verfkwas-glas

lê ‘n lagie vaal-grys-as

van kleure wat eens helder was

en ek sal vir jou wag.

Agter my bly die papagaai-bont

berge rus en jou boedrooi mond

so mooi — so rooi soos kalahari-grond

kom lê langs my op my kombers  bont

 

Ja, kom lê langs my en kleur my in

met geel , blou, groen en pers

krul my toe in jou wolkombers

en sing vir my ‘n liefdesvers.

DIE TRAP

DIE TRAP

Groepies mense stap by die groot houtdeure uit.
Sommige lag saggies en glimlag flou,
ander kruip agter groot donkerbrille weg.
Daar is groepies wat aan mekaar vasklou,
ander huil, sommige is net niks.

Families klim in karre, oupa en ouma sit agter,
’n groot houttafel met gekookte boerekos
wag geduldig by die huis vir die familie.

Die laaste motor verdwyn om die draai,
stop by die kafee, koop ’n brood en koerant.
’n Ligte middagbriese steek op.

Op die trappies voor die groot houtdeure
van die leë kerkgebou lê die begrafnisbriefie.
Hy is klaar gelees, klaar voor die gesig
gewaai vir ’n koeligheid, klaar met die lewe…

Dìt is eensmaam

PLAASMOORD

 

met skemer staan die antie voor die stoof
sy blaas die stoom van ’n pot melkkos
eenkant toe en roer om en om
totdat die melkkos soos ’n groot

wit wolk in die pot lê en borrel.
Sy sprinkel ’n donker wolk
kaneel oor die wolk-wit en gooi
nog ’n stukkie botter in.

Die botter maak ’n goudgeel
spoortjie al om en om in die wolk
net soos die melkweg, soos
die suiderkruis.

“was julle hande, die kos is amper reg!”
roep sy almal nader, tot die kat en hond
staan gereed vir ’n stukkie van die wit wolk
maar meteens is die pot stil.

Deur die vensterruit, wat wit gewasem
is van die kokende pot, sien sy
’n beweging, so vinnig, so rats
soos ’n muis oor ’n vloer.

“Kom julle, die kos gaan koud word”
roep sy weer en daar staan hy in die deur
en nog ’n mens, en nog ’n skadu en nog
’n mombakkies, ’n rot, ’n mens, ’n monster

met twee wit oë wat by die mus
uitsteek waaragter hy sy gesig
vir die wêreld en vir die
antie voor die stoof wegsteek.

Die monster brul, spoeg nog ’n vlam uit,
maak sy rug krom vir die aanval.
Hy bewe soos ’n nagdier wat sy
prooi wil aanval, monster gesig.

Die mes blink soos ’n draak
se tong uit ’n storieboek en
die laaste rook sirkel-sirkel uit
die gloeilamp toe die monster

die lampie met ’n kierie stukkend kap.
Die antie is stil, net die houtlepel
bewe liggies in haar hand, soos ’n
feetjie se toorstaffie in ’n storie

en toe val sy.

die pot met die witwolk bestrooi
met kaneel val op die vloer en loop
soos ’n straal wit-bloed tot onder die tafel
iewers huil ’n kind en
die kombuis deur klap toe.
Die monster is weg.
Die hondjie skop sy laaste skop
Die tannie is dood.

Die monsters nou weg.
Stil

HIER KIEP KIEP

“Hier-kiep-kiep-daar-kiep-kiep” sing Lena met besem in die hand.
Trap mooi, trap versigtig ek maak die groot huis aan die kant.
Agter die koffie tafel se bal-en-klou-poot skuil daar ’n korreltjie sand
“Hier-kiep-kiep-daar-kiep-kiep” maak onse Lena die vullis van kant.
Lena, met die geblomde kopdoek en groot voorskoot aan skuiffel-stap
Uit haar mond sonder tanne hoor mens wyse woorde ontsnap
Lena se wyse woorde laat almal in die huis soms na hulle asems snak
Dan saans as dit donker word, bêre ek die wyse woorde in ’n ou lap-sak.
Op ’n reënerige dag maak Lena vir ons Vetkoek en stroop
Sy maak die soetste rooibos-tee waarin ek my vetkoek doop
Ek wikkel my tong toe in die soettigheid van die goue stroop
Ek vat groot slukke van die rooibos tee, want dis soet soos stroop
Wanneer Lena op die geelhout- vloer die gang af stap, hoor jy ’n gekraak
Lena sê altyd dis maar die vloer se manier om saam met haar te praat
“Ag Lena, ’n vloer kan mos nie praat nie” maar Lena glimal en sê “Hy praat”
Dis dan wanneer Lena weer lewe in ons huis bring, want die vloer kan praat.
“Hier-kiep-kiep-daar-kiep-kiep” sing Lena met besem in die hand.
Trap mooi, trap versigtig ek maak die groot huis aan die kant.
Kom sit hier langs my op die stoeptrap, kom vat my gevlekte hand
Want in my hand skuil wyse woorde, dit maak jou siel aan die kant.
Lena is nie net ons huishulp nie. Lena is nie net skoonmaker nie, nee
Lena is ook moeder, versorger en iemand wat vir ons liefde gee
Om 11 uur in die oggend sit sy die ou ketel aan vir ’n koppie rooibos tee
Dis dan wanneer die son by die venster inloer om warmte vir ons te gee.
Ek dank die Here God elke dag vir iemand soos Lena in ons huis
Al is hierdie huis ’n halwe huis sonder pa, bly dit tog ons eie huis
Lena regeer hierdie halwe huis stewig maar haar yster vuis
want hier, in hierdie halwe huis, weet ons tog is almal ewe tuis.

DIE KALAHARI-DUIN

hy buk in die Rooi Kalahari Sandvoetpad,

tel ‘n hand vol rooi sand op en vou dit

in sy vuis toe.

Versigtig korrel die sand by die onderkant van sy vuis uit,

en die wind gaan sit die korrels op ‘n ander plek neer.

Die Kalahari-duin fluister in die wind:

“Ons is altyd maar oppad”

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: