DIE AARDBEWING

DIE AARDBEWING.

soos ’n dier wat gekwes

is deur ’n skerp pyl,

het jy geruk van

horison tot horison.

Soos ’n troeteldiertjie

wat weggeskop is

en doodverkluim in die

koue lê en ruk-ruk.

Soos ’n slagaar wat afgeskeur

is deur ’n roofdier,

lê jy doodstil in die donker

en luister na jou laaste uur.

Nou is jy stil, stiller, doodstil

my geliefde land

my geliefde afrika

my geliefde suide van afrika

Advertisements

PRAAT

ek vra of jy my vriend sal word

en jy sê niks nie

ek vra of jy vir my ‘n gedig sal skryf

en jy stuur net een woord

ek vra of jy my maat sal bly

en jy verbreek die frequency

ek vra of daar weer lag sal wees

en jy breek die kabels.

toe val alles inmekaar

BLOMME

AS DIT BLOMME REËN

pluk asseblief vir my ’n

blou klossie veldblommetjies

en bind dit aan ’n spierwit

wolk vas

vra dan vir die wind

om die wolk

tot voor my deur te waai

en smeek vir die reën

om die klossie-blomme

by my voordeur te los.

SKOEN

MY OU SKOEN

(en ’n vrot pampoen)

elke middag om vier uur

stap ek verby die skuur

dan straat af, hoek om

tot by die ou bloekom

waar ons as kinders

gevlieg het soos vlinders

en jy vir my raai-raai

laat speel, my liewe Meraai.

jy het vir my gevra

wat ek op my rug dra

en het gelag en gesê

dis my liefde wat daar lê.

ek het jou lief, Meraai

ja, wie sou kon raai

het jy gevra toe ek jou soen,

aan die heining hang my skoen

waarmee ek saans laat

tree vir tree stap, af in die straat

tot by jou om vir jou te sing

en ’n bos blomme te bring.

Meraai, my skoene is oud

en die dae word koud

want winter hang in die lug

en my gedagtes is op vlug

na die dag, ek en jy

teen die heining kon vry

maar nou is dit ’n vrot pampoen

en ’n stukkende skoen.

dis maar al

GLO

die dorings in my gedagtes

is n boom wat verkeerdom groei

die gate in my dink

is die aarde wat verkeerdom draai

(ek is nie seker wat ek dink nie

ek glo nie in wat ek voel nie)

die klank van my lag

is die haan wat soggens kraai

die geluid van my huil

is die wêreld wat weer omdraai

die lag in jou keel

is my kers se blaker

die praat in jou stem

is die vlam van my kers

(ek is nie seker wat ek dink nie

ek glo nie in wat ek voel nie)

KOOR

Elke keer as ek my klerekas oopmaak gaan daar ‘n koor aan die sing.

Mnr Levi is die dirigent. Hy is so in sy middel 30’s en dra sulke stywe broekies. Geen mens weet hoe hy dit aan kry in die oggende nie. Sommige beweer hy spring daarin, ander sê weer hy gly daarin. Dan is daar klomp wat sê hy trek dit maar soos sykouse aan en rol dit van onder af op. Min het ons geweet…

As ek my klerekas-deur oopmaak is daar ‘n ligte gekraak, soos ‘n tienerseun wat se stem wil breek. Dit kan net ou Mej Pringle wees wat die klavier se deksel oopmaak.

“Ons gaan opwarm vandag. Dis winter en julle stemmetjies is yskoud” het Mnr Levi gesê en Mev Pringle vat ‘n toonleer en begin met DO RAY ME.

Die Finch seun wat op die tweede bankie agter gestaan het, het altyd RAY DO ME gesing.

“moenie laf wees nie” het Juffrou Pringel dan gesê.

Daardie Dinsdag aand toe ek weer my klerekas se deur oopmaak, begin hulle spontaan sing. Die broeke wat agter hang begin met die mooiste basstemme, terwyl die kortmou, kraaghemde ‘n tenoor stem insit.

Dit is die aandlied van die voeëls. Vir lank staan ek voor die kas en luister. Dis ongelooflik mooi. Mnr Levi het sy stywe broekie aan, Mev Pringel met haar dunraambrilletjie wieg op ‘n klavierstoel en die res van die koor sing.

Heel voor staan die kortbroekies. Hulle sing gewoonlik sopraan. Dis nou die seuns wat stemme nog nie gebreek het nie. Maar die groen-kortbroek-mannetjie gaan haal ‘n hoë noot uit sodat dit voel die kas se pote buig om.

Die skarniere aan die kasdeure klink soos die driehoekies en pennetjie vir ekstra effek.

Die seun met die krom skouers moes dit speel. Hy kon nie juis sing nie, maar was ongelooflik goed met die driehoekie. Hy het ritme gehad en sy ‘timing’ was uitstekend, want hy moet die driehoekie vinnig kielie en dan direk daarna net 4 stadige tikkies gee. Dit is mooi. Dit raak my diep.

Mnr Levi is die beste koor-dirigent in die distrik. Sommige ouers het hulle kinders van buurdorpe gebring om musiek by hom te neem.

Almal het gedink dat hy en Mev Pringle ‘n verhouding aangehad nie. Niks fout daarmee nie, altwee is ongetroud. Min het ons geweet…

Daardie Dinsdag van paastyd sing die klomp klere in die kas EDELWEIS. Die mooiste lied wat ‘n kas vol klere nog gesing het.

Mnr Levi is in vervoering, Mej Pringle wieg rond op die klavier en die driehoekie val net op die regte tyd in.

“Julle is fantasties!” roep mnr Levi uit.

Die koorgangers buig en begin met die volgende lied.

“Vanaand gaan die voeeëltjies korting sny” en die soprane sit hom in.

Die basstemme volg en daar in my slaapkamer staan ‘n kas vol koorlede en sing.

Ek gaan sit op die kant van my bed. Mnr Levi wieg heen en weer soos hy dirigeer.

Op die vloer lê ‘n knie-broek wat ek nog nie in die kas gehang het nie.

“Ek wil ook in die kas wees. Ek wil ook sing” het hy gesê.

Versigtig tel ek die kniebroek op, skud hom so bietjie. Dan trek ek die bokant so effens styf (daar waar die belt ingeryg word) en ek hang hom in die kas. So tussen die mooi Khaki broek en sweetpak broek wat die mooiste, diepste stemme het.

“So ja” sê ek

Nou wieg Mnr Levi eers. “nog ‘n lid vir my koor. En nog ‘n lied ook!”

Mnr Levi vryf oor die agterkant van sy stywe broek om die sweet van sy handpals droog te kry en vat weer sy gewieg aan.

“Ek is bly julle is almal hier in die kas” sê hy, “Maar hierdie kas se deure moet seker eendag heeltemal oopval sodat ons almal kan uitklim en in ‘n regte koor gaan sing. Sodat die wêreld ons kan hoor en sien. Sodat die mense in die parlement ons kan instem, sodat daar vrede in die wêreld kan kom. Ons almal moet seker hier uitklim om die arme ellendige mense sonder smaak te help. Dis nie hulle skuld nie.”

En daar stap die koorlede uit my klerekas uit, by die kamerdeur uit, by die voordeur trappie af. Sommige gaan in die parlement sing, ander gaan in ‘n kerkkoor sing en die een met die driehoekie trek toe vrouklere aan en maak asof hy sing terwyl ‘n tape speel.

BANG

BANG

Dis nou laatnag-donkernag,

in elke hoek van my kamer

kruip daar ’n monster weg

wat blinkoog vir my lê en loer.

Die blou donker nag

lê skelm om elke hoek

vir my en lag.

More kom die son weer op

maar vir nou hang die

maan deur my venster-ruit

en gooi sy blink-bangmaak

by sy sekelmaag uit.

Ek is bang vir die blou nag

ek is bang vir die monster

wat in die hoek vir my lag.

Die bang het stil in my geword

terwyl die maan aan die

blou-donker-nag hang,

om my bang te maak,

om die monster los te maak.

In die hoek van die

nag lê jy en wag.

Wag vir my voetstap,

Wag vir my wegstap,

Wag vir my neerlê,

langs jou,

warm in jou holtes

totdat die blou-nag

verdwyn en die

more-dag ons

blink oog groet.

Goeie more

Goeie dag

Die monster in die

hoek is nou ’n nuwe dag.

EK SIEN

EK SIEN

ek sien demone

ek sien engele

ek sien heuwels

en kranse.

ek sien nat strate

liggies en sirenes

ek sien ’n glimlag

en ’n traan, sowaar.

ek sien duiwels

ek sien priesters

en ’n non wat

my probeer troos

Ek sien ’n kind

Ek sien ’n ouma

en ’n oupa op

die stoep wat roep

ek sien ’n mens

ek sien ’n gees

ek sien jou staan

agter die volmaan

ek sien ’n demoon

ek sien ’n engel

wat laag oor my

lê en my siel bewaar

die engel se naam

is nou jy, jou, jou

naam, jou asem

jou gees, jou menswees

want ek verlang na jou

vandag.

ek sien ’n geboorte

ek sien ’n gebrafnis

ek hoor ’n kind sing

ek hoor nog ’n mens huil

March 16, 2017

HEUNING

HEUNING

druppel-heuning, kom troos my bittergal

skitterblink-soet, jou goudpot se troos

drup nog heuning, net ’n druppeltjie

maak my jou blommetjie voor jy groet

straaltjie heuning, sus my aan die slaap

maak vir Klaas Vakie wakker.

Net ’n druppeltjie in my melk

voor ek gaan slaap, goodnight

Soete heuning, lemoenbloeisel,

aan jou liefde vas, vir ewig,

vat my weg na droomland

waar Klaas Vakie nog wag

Jy, my heuning-by

dansend tussen die veldblomme

walsend om jou goudpot,

singend in my hart.

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: