OUMA (‘ n special gedig)

OUMA

 

“Kom Boeta, die winterson maak ons warm”

“Kom, Boeta, kom sit hier naby my, sit da’ “

 

Ouma sal altyd die warm in my hart dra,

die Sonneblom se geel met Ouma se  hand streel.

 

“Die winter is koud hierdie jaar, sit daar”

“Die winterson stap sleepvoet in my kamer”

 

Ouma sal altyd die warm in my hart dra

Die sonneblom se geel met Ouma se hand streel.

 

“Die skooldae is lank in die winter-koue, ek weet”

“Maar die geel son maak ’n goue streep in my kamer”

 

Ouma is my goue winter son

Ouma is my geel Sonneblom

 

‘Boeta, kom, ek maak vir jou ’n slap toebroodjie”

“Met regte botter en goue stroop, ekstra vir liefde”

 

Ouma is my goue blom

Ouma is my winterson

 

Daar sal ’n tyd kom wanneer die Sonneblom

val en maer vooroor buig, en aan ’n

krom stingel met sy gesig na die aarde hang.

 

Die tyd is naby vir my Sonneblom om te gaan,

Jare van die Winterson ook sal vergaan

 

Maar, Boeta, vir jou gooi ek ’n swart pit

uit my krom hand, tot in die sand,

 

wanneer ek doodgaan, sal daar ’n nuwe Sonneblom opkom

En jy, Boeta, sal altyd my nuwe Sonneblom wees

 

en saans sal jy van my droom,

van die warm winterson in my kamer

van die slap toebroodjies

en van my glimlag wat jy in jou hart sal dra,

vir altyd

 

“Ouma, my Sonneblom”

 

 

*vir Andre

 

Advertisements

JESUSKROON

my vreemdeling

nog ’n bitter pil onder my tong

wat later my laat soet slaap

nog ’n lyf wat swaer word

onder die bitter wit

’n bang-wakker-word

en nog ’n laken oor my kop

my oë soek moeg na die

plastiek-velletjie-ontsnap

waarin die bitter-wit vir my wag

en ek kan nie meer so leef

breek uit hierdie hok

kyk my demoon in die oog

en

ek het genoeg gehad

ek is oorvol …

van hierdie bitter-wit

kom vat my hand\

ons stap die pad saam

deur hierdie wilde storm

al is dit koud of warm-weer

ek

wil

net vir jou sê

jy is nie alleen nie

geliefde vreemdeling

vat my hand

vou hom toe in jou growwe vingers

al is jou vingernaels effens donker-vuil

en swart haartjies

kruip op jou bo-vinger

weg…

vat my hand

ek soebat

jou okkerneut oë

het die bitter-wit-seer

uit my lyf geruk

ek het ’n sagte kussing

in die bruin-sproet-vlekkie

langs jou neus gevind

en uit jou baard-mond het jy gesê

Vat my hand, en moenie bang wees.

REDDING

REDDING

Kyk hoe staan hulle in ‘n ry

pure uitgessmeer met mooi rokkies

en hipolfise.

Sommige nog reguit nek

en trotse rug

netjies in rokkies en sokkies

kyk hoe glimlag hulle as ek verby slenter

‘vat my tog’ soebat die een.

‘ek is die een vir jou’ vra ‘n ander

My rokkie is songebleik.

Myne is vaal, maar ek soebat jou

om my ook te kom haal.

Ek slenter verder.

“ons is maar rondlopend” praat ‘n groepie

“Hulle sê ons is ‘n niksnuts.”

Ek flankeer met ‘n ander, dan

nog een hier en daar wat saam

koketeer.

“Ons armoede is so seer” soebat een.

Ek vat een vir my, dan nog een.

Ek hou ‘n special een onder my arm

en ‘n mooi een tussen my vingers.

“Julle sal nooit weer op die rak sit nie.” sê ek

en stap met ‘n sak vol boeke by die

biblioteek se deure uit,

fluit-fluit.

 

“‘ ‘n Gedig vir al die boeke in die biblioteer wat na ‘n ruk versnipper en verbrand word. Dis hartseer”

 

VERGEET

Lankal se vergeet word vandag se onthou

Ek dink soms aan jou sonder om te dink ek gaan gou vergeet

Ek sien spoke in die wolke

Ek hoor drake in die reën

Ek kruip weg vir alles wat beweeg

Die gedrukte-koerant-letters swem voor my

Ek dink aan die gisters en onthou vandag

Sal jy my nog onthou en

sal jy my nog liefhe

Want gister se vergeet word weer vandag se onthou

Die laaste roep van gister word

vandag se opstaan kreet

Om weer op te staan

Om weer op te kyk

Om weer asem te kry

Dis my wens vir my

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: