KREUKELS

in die kreukels (of so sê hulle) van my koninkryk,

slaap honde om my te beskerm

voed my met die waarheid

ek is honger vir daai

bitter woorde

Advertisements

KOEBAAI

slap lê ek op my rug

in die sement-plaasdam

dryf slap en staar

na die spierwit

wolke wat soos

marshmellows in die lug hang

die windpomp gooi

die boorgat water lui-gat

by die dam in en die

ritme kerf stukkies

lekkerkry uit my lyf uit

tot wanneer ek stadig

oplig tot bo in die hemel

en die wit marshmellow

wolke soen.

ons moet weer kind word

en speel totdat die son opkom

totdat die stof vuur-rooi-warn

op die horison gaan lê

met sonsak,

\ons moet weer speel.

uitgesrek lê ek op die

bont-kleur ronde skoppelmaai

in die parkie op die hoek

van kerk- en spanspek

straat.

om en om tol ek en

staar na die wolke

wat slap oor die hemel

hang en saggies lig

ek my kop om een te soen

totdat die reëndruppels

plasse op my

lyf maak totdat

die son more weer

gaan skyn

ek lag my stem hees

toe ’n naaldekoker

blinkvlerk op my maag

met sy vlerkies balanseer

en skielik wegfladder

toe ek beweeg

om nog ’n stukkie

wolk te soen.

koebaai son

koebaai dam

koebaai skoppelmaai

koebaai

DUWWELTJIE

dank god die reën het gekom

en alles kom oormekaar gooi

en duwweltjies in die voetpaadjie

afgespoel tot by die krale, suipings

hekke en dongas,

waar jy my liewe lam jou dors

gaan les en ronddwaal

met sonsak

en met jou klein blêr-lam-krete

roep na die hemel daar bo

want die duwweltjies

groei nou in die uitgetrape

veld waar jou gaan wei het

my lam…

waar jy wou eet

my lam

waar jy wou rus

my lam

die swam op die duwweltjie

het jou vergiftig

my lam

tot jy daar bly lê het…

dikkop

alleen

seer

en toe reën dit saggies

tot die volgende droogte….

totsiens, my Lam…totsiens.

STEEKS-HARDNEKKIG-KOPPIG

STEEKS-HARDNEKKIG-KOPPIG

Stanley cierenberg

 

 

Die spekbos staan spierwit in blom

Langsaan rus die lammertjies

Mofskapies, spierwit-pikswart koppies

anderkant staan die plaasdam blink

in die son en droom van die windpomp

se blêr-skarnier wanneer die wind opsteek.

Wit-dikmelkwolkies in die lug voorspel reën

en die mof-lammertjies bler hardop:

“Here, seën die dorre grond met U reën”

 

Die kaalgat-perske-boom blom ligpienk

Ons twee rustig-lui onder hom

Piekniek vir twee, koffie fles en kaas.

Die ligpienk blomme fladder neer,

Soos konfettie tydens ons bruilof,

en die Grys Ringnekkies koer die troumars

deur die takke en blare van kaalgat-perskes

 

toe val die reën om die aarde te seën.

Die moflammertjies kom loer by ons ‘pienk-niek’ in

en die windpomp se blêr-skarnier sing (of is dit fluit?)

 

ek rus my kop op jou skoot en jy lees uit

Elliot en Leipold.

Jy neurie dat die voëltjies gaan koring sny

Elliot en Leipold

Langenhoven en Breytenbach.

Reine de Beer en die aandlied.

 

Maak my wakker wanneer dit alles verby is

Ek is moeg om die lewe as ‘n droom te leef

Asseblief, maak my wakker

Ek is moeg om tussen-in te leef.

Sy weier, hardnekkig, koppig en steeks.

‘N DONKER NAG GEBED

’N DONKER-NAG-GEBED

daar is ’n klop aan my deur,
daar is skape-tel in my bed,
daar is skepe in my wakker-lê
daar is trane in my gebed

daar is kleur in my wange
daar is donder in my weer
en weer en weer en weer
daar is bloed in my hande

daar is krale om haar nek
krale om haar enkels en
krale om haar hande
kleurkrale in haar drome

daar is nie in haar niks
daar is niks in haar niks
Goed kom uit niks en
niks kom uit goed, niks

goed en kwaad stap saam
in ’n voetpad tot binne in
jou hart waar swepe en
rottangs my stukkend slaan

daar is sout in haar are
daar is haat in my bloed
daar is liefde in haar hande
wanneer die storms woed

nou bly daar ’n man op die
maan, ’n muis in die gang,
’n doring in die vlees, ‘n
kruppel in ou man se stap

‘tok-tokkie-tok-tokkie
maak oop die deur
jou mamma en pappa
wag voor die deur”

tok-tokkie-tok-tokkie
sluit toe jou deur
om die wind en woorde
van hulle wat skreeu…

buite te hou
buite te hou
buite te hou
buite te hou.

SON MAAN EN STERRE EN DIT ALLES

ek moes seker vir jou gewag
het tot die laaste roep
van die roofvoël wat
klap klanke vir altyd in my
ore kom neerlê het

ek kon nie wag tot die son
uitkom en die kroonarend
sy kloue in ’n lammertjie
slaan, en dis bloed, bloed

ek het vir die dwergarend
geknipoog toe ek op die
karoopad verby ’n telefoon
paal jaag, oppad na jou toe

om die kroonarend van jou
af te hou, die kroonarend
wat knal geluide in my
ore kom oopskiet het.

ek sien in my truspieëltjie
die jagarend, koekoek en kwartel
in ’n dwarrelwind baljaar
totdat die son weer opkom

die stormvoël en walvisvoël
het in die doringboom
vir my verklklappend gewaarsku
en ek hou die kroonarend af.

dis bloed

net bloed

ek kon nie wag tot die son
uitkom en die kroonarend
sy kloue in ’n lammertjie
slaan, en dis verby

soos fluit fluit my storie is nou uit
en fluit fluit van die
bergeend, bergkanarie en bergpatrys
wat my terg tot in my graf….af.

TRAGEDIE 2

Die hond se blaf is nou dof
Karel Kraai het homself gaan verraai
Sarel Seemonster het die liewe uitgespoeg
My hart het gekraak
Haar lewe het gestaak
Die lokasie het afgebrand
en my lewe is lank laas afgestof
maar daar bly iewers ‘n ster hang
ek moet hom nog pluk

TRAGEDIE

die kosmos se blomtyd is verby
Die gesiggies het verlep
iewers het ‘n ster ‘n gat in die aarde geval
iewers loop ‘n duisendpoot oor die pad
en ‘n wiel trap hom dood
hy het opgeruk en gebloei
en my arms is af – kan nie meer roei
en toe sink ek

KOM DAAR EIER IN ‘N OMMELET

KOM DAAR EIER IN ‘N OMMELET

 

Gaan Tok-tokkie sy deur oopmaak

as ek sy grond-holte omtol?

Ek wil lag maar ek huil.

Gaan Piet-my-Vrou nog heeldag skrou

van hier tot in die vallei

Ek wil huil, maar toe lag ek

Gaan die hiena lag-lag deur die lewe

Sal jy my koffer optel en hierna bring?

Gaan die sonbesies nog die hitte wegsing?

Toe huil ek met ‘n lag in my oog.

Gaan die hiena raakgeskiet word

deur die man en sy boog,

net om sy lag vir ewig stil te kry.

Net om stilte te kry

Toe lag ek met ‘n huil in my siel.

Kan jy onthou hoe alles begin het?

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: