REDDING

REDDING

Kyk hoe staan hulle in ‘n ry

pure uitgessmeer met mooi rokkies

en hipolfise.

Sommige nog reguit nek

en trotse rug

netjies in rokkies en sokkies

kyk hoe glimlag hulle as ek verby slenter

‘vat my tog’ soebat die een.

‘ek is die een vir jou’ vra ‘n ander

My rokkie is songebleik.

Myne is vaal, maar ek soebat jou

om my ook te kom haal.

Ek slenter verder.

“ons is maar rondlopend” praat ‘n groepie

“Hulle sê ons is ‘n niksnuts.”

Ek flankeer met ‘n ander, dan

nog een hier en daar wat saam

koketeer.

“Ons armoede is so seer” soebat een.

Ek vat een vir my, dan nog een.

Ek hou ‘n special een onder my arm

en ‘n mooi een tussen my vingers.

“Julle sal nooit weer op die rak sit nie.” sê ek

en stap met ‘n sak vol boeke by die

biblioteek se deure uit,

fluit-fluit.

 

“‘ ‘n Gedig vir al die boeke in die biblioteer wat na ‘n ruk versnipper en verbrand word. Dis hartseer”

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: