MY MA HET MY KOM HAAL

MY MA HET MY KOM HAAL

 

 

My trane was eens diamante wat later

ys blokkies geword het, te koud vir die

woestyn en te warm vir my hart om

die vaal-bruin sand saam te vat wat

aan elke mensgemaakte voet vassit

My skedel nou ‘n donker kegel-bal

in die palm van die wind se hand wat

stukkies sandkorrels, net soos die kegelbal,

teen my ribbekas, been en splinter val.

Ek sper my geraamtes af teen die

diewe wat my trane en yskorrels wil steel

die wind bring ou verlang terug en

korrel die dink in my deure, vensters

en geraamtes vas. my vensters is nou

splintergeraamtes wat soos ‘n ribbekas

in die son lê en wag, vir more en oor-more

Ek is die wind wat nie meer blaas nie,

ek is die ys wat nie meer blink nie

ek is die geraamtes van ou onthou,

my naam lê op ‘n geroesde, windverwaaide

naambord teen ‘n stofpad, soos ‘n ou

koevert in ‘n houtlaai wat eens mooi was.

Moeder het my kom terugvat wat julle van

my kom steel het, stukkie vir stukkie.

My naam maak nog al die tyd saak.

My Naam is Kolmanskop

My moeder se naam is Natuur.

Advertisements

2 thoughts on “MY MA HET MY KOM HAAL

Add yours

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: