DIE MONSTER (hoe tattoo kuns my lewe gered het)

Die monster in die spieël het van my ‘n vegter gemaak.

Die terugklink in elke skadu het my angstig gemaak

Krap alles in my siel uit, totdat net ‘n gat oorbly

waarin duisende monsters lê en broei om my dag in,

nag uit, seisoen in, seisoen uit, jaar in en jaar uit te

jaag totdat ek uitasem op ‘n vuil matras iewers in

‘n agtersraat gelê het. Ek het in my broek gepis,

ek het al die mooi in die lewe gemis, die matras

het my stukkie vir stukkie opgevreet, soos ‘n honger haas

wat aan ‘n blaar gebukkend knaag.

My pisreuk het van die musiek ‘n lawaai gemaak.

Die stank aan die matras het gesê “jy moet vir ewig gaan slaap”

Ek het weer in my broek gepis en vir die laaste keer

die 9mill opgetel en teen my bors gedruk om te slaap – vir altyd.

 

‘n Engel het langs my gebuk, in my oë gekyk en my hand vasgedruk

“Kom ons maak kuns” het die engel gesê.

Die 9 mill het ‘n elektromagnetiese klos geword wat woorde, sinne en paragrawe

in my vel gespeld het, totdat die monster a worrior geword het.

my vegter.

my grygsman.

my kunstenaar.

stanley tatoo close

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: